کمپ آموزشی و تمرینی تکنیک های پیمایش برفچال- قله لشگرک
کمپ آموزشی و تمرینی تکنیک های پیمایش برفچال- لشگرک
سرپرست: پرستو ابریشمی
کمک سرپرست: محمود هاشمی
تاریخ برگزاری : 1405/04/10 تا 1405/04/12
شرکت کنندهها :
1-مهدی ستوده 2-کاوه رضائی شیراز 3-ساغر تاجیک 4-محمد حسینی 5-امید فرزان 6- پویا خدری 7- فرناز دیانت 8- حمید طالعی 9- میلاد لطفی
سطح برنامه: حرفه ای
منطقه اجرای برنامه : حصارچال
برگزاری توسط باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند
درباره منطقه برنامه
نحوه دسترسی : جاده چالوس تهران به شمال ، مرزن آباد ، کلاردشت ، تنگ گلو
گونههای جانوری شاخص منطقه حصارچال: بز، خرس قهوهای، پلنگ، گرگ، شغال، روباه، کبک دری و معمولی بوده و گیاهانی مانند ارس خزنده، گیاهان بالشتکی مانند کلاه میرحسن، چوبک و گون در این منطقه به وفور یافت می شود.
معرفی حصارچال : دشت حصارچال در جبهه جنوبی قله علم کوه واقع است. دشتی کوهستانی که نیمی از سال دسترسی به آن ممکن است. اما پس از ذوب شدن برف ها و شکل گیری ده ها نهر و آب گیری دریاچهها، چشماندازی خلق میکند که نظیر ندارد. دریاچههای متعددی شکل میگیرد که بزرگترین شان دریاچه حصارچال است با شش هزار مترمربع مساحت و آبی بسیار سرد. تصاویر متعدد و مسیر دسترسی و زیبایی ها بکر و فراموش نشدنی این دریاچه را در ادامه مشاهده خواهید کرد. دریاچۀ حصارچال در ارتفاع ۳۹۰۰ متری از ذوب شدن برفهای زمستانی به وجود می آید و در نوع خود برکه ای زیبا و جذاب است. آب این دریاچه بسیار سرد است و برای شنا در این ارتفاع و درجه حرارت باید بسیار احتایط کنید. سایر قله های مشرف به این قله، بعد از علم کوه و به ترتیب از غرب به جنوب؛ (یخچال اسپیلت)، خراسان شمالی، جنوبی,(یخچال خرسان)،ستاره، منار و گردونکوه شمالی و لشکرک ها می باشند.
دلیل نامگذاری :
حصارچال :این منطقه به دو صورت حصارچال و هسار چال در منابع ذکر شده است . هسار در زبان مازنی به معنی شبنم یخ زده بر روی گیاهان است. مفهومی که در صبحهای این دشت کاملا قابل مشاهده است ، حصار این واژه به معنای دیوار یا محوطهای محصور است که برای حفاظت یا جدا کردن یک منطقه استفاده میشود. در جغرافیای طبیعی، “حصار” به کوهها یا تپههایی اشاره دارد که یک منطقه را احاطه کرده و آن را مانند یک محوطه محصور میکنند. چال این واژه در زبان محلی به معنای دره، گودال یا زمین پست و فرو رفته است. در بسیاری از مناطق کوهستانی ایران، واژه “چال” برای توصیف درهها یا مناطق پست که توسط کوهها احاطه شدهاند، استفاده میشود.
درجه سختی
Lashgarak Peak, Snow Couloir, July ascent – TD, AI4, 80°, 16 pitches (1 roped + 8 running belays + 7 fixed), 7.5h summit, objective hazards: heat-crevasses/weak snow bridges & active rockfall from thawing permafrost, dusk descent – a committing advanced climb with high objective risk.
گزارش برنامه
24 ساعت نخست
اعضای تیم با هماهنگی قبلی در روز نهم تیرماه 1405 به سمت قرارگاه زنده یاد محمد اوراز ونداربن حرکت کردیم و در نیمه شب همگی داخل قرارگاه بودیم، تا به استراحت و آماده سازی بپردازیم، برنامه رسما از ساعت ۹ صبح روز دهم تیر ماه آغاز شد، در روز اول با توجه به شرایط آب و هوا و پیشبینی بارش شدید و رعد و برق، کمی برنامه جا به جا شد و ساعت 9 جلو درب قرارگاه به سمت سن کشتی حرکت کردیم. خانم ابریشمی با معرفی مکانها و مسیرها و قلههایی که در مسیر قابل مشاهده بودند پرداختند و در ضمن آنها با توجه به عوارض مسیر به خطرات و نحوه اجتناب از آنها اشاره کردند و این پیشمایش و افزایش ارتفاع در ساعت 12 با رسیدم به قرارگاه پایان گرفت و تا ساعت 14:30 برای ناهار و استراحت زمان داده شد، پس از انجام هماهنگی با مسیولان قرارگاه و همچنین یک وقفه کوتاه برای رفع مشکل روشنایی سالن سنگ نوردی قرارگاه در ساعت 15 همزمان با شروع بارش باران در خارج از قرارگاه تمرین ما د داخل سالن شروع شد، ابتدا مسیری بر روی دیواره طراحی شد و توسط خانم ابریشمی طناب ریزی و ثابت شد، سپس ایشان به توضیح نحوه استفاده در ابزارها برای عبور از موانع پرداختند و تاکید کردند بر اینکه مسیر طراحی شده بر روی دیواره سالن سنگ بسیار مشکلتر از مسیر واقعی در طبیعت است (مسیر داخل سالن شیب منفی داشت، در حالی که مسیرهای داخل طبیعت که قرار بود در روز بعد صعود کنیم، شیب خفته و در جاهای محدودی نزدیک به عمود داشتند) پس از پایان توضیحات، تمامی اعضای تیم مسیر پیش بینی شده را ابتدا با یومار صعود، سپس Re-belay و صعود بعدی و Re-belay و در مرحله پایانی فرود با ریورسو فرود آمدند، در تمامی مراحل خانم ابریشمی کاملا بر ایمنی فرد صعود کننده نظارت میکردند و آقای هاشمی به سوالات پاسخ میدادند و این تمرین تا ساعت 19 ادامه داشت و در این ساعت با جمع آوری طنابها و کوییک ها و کارابینها از روی دیواره به پایان رسید.
در جلسه پایان روز، برنامه ریزی برنامه روز بعدی توسط سرپرست تیم به اطلاع اعضا رسید و به سوالات پاسخ داده شد، همچنین با قرارگاه به شرط تخلیه اتاق ها در صب روز بعد تسویه حساب شد.
24 ساعت دوم
همگی اعضای تیم در ساعت 5 صبح بعد از تحویل اتاقها در جلوی دربهای قرارگاه حضو داشتند و پس از تحویل بارها به پاترولها در ساعت 5:30 به سمت تنگ گلو حرکت کردیم و بلافاصله بعد از آن به سمت منطقه حصارچال حرکت کردیم و در مسیر صعود با توجه به سقوط یکی از کوهنوردان در هفته قبل در داخل رودخانه، خانم ابریشمی با توقف در محل سقوط و شرح اتفاق و موارد ایمنی که باید رعایت شود تا از تکرار اینگونه حوادث جلوگیری شود، همچنین به بررسی محل برای پیدا کردن محل احتمالی پیکر ان کوهنورد پرداختند وبعد به مسیر ادامه دادیم و ساعت 9:30 به محل برقراری کمپ در هسارچال رسیدیم. (ارتفاع در برخی منابع 4000 تر ذکر شده ولی براساس Garmin GPS MAP 65 که همراه تیم بود 3800 متر ارتفاع محل کمپ بود)
پس از برقرار کمپ و قرار دادن وسایل اضافی شب مانی در چادرها و فیکس کردن چادرها، هارنس ها و ابزارها را اماده کرده و در ساعت 10:30 صعود به قله لشگرک از مسیر برفچال را شروع شد، قسمت کوهپایهای ابتدای مسیر با پرچمهای قرمز رنگ که در شب قابل دیدن باشند، علامتگذاری شد. پس از رسیدن به ابتدای مسیر، تیم به کردههای 3 نفره تقسیم شد، ابزارهای همراه هر نفر، شامل کرامپون، کلنگ، ۵ عدد کوییک درا، یومار، حداقل 3 کارابین پیچ و هر کرده یک طناب بود، همچنین تیم سرپرستی نانوترکشن و تیبلاک برای امداد رسانی در حوادث احتمالی به همراه داشتند، طول نخست به صورت هم طنابی صعود شده، سپس 8 طول به صورت کردهای و طول نیزبه صورت ثلابت گذاری صعود شد، در تمامی کردهها تمامی نفرات به نوبت سر طناب شدند.
اولین نفر تیم در ساعت 18 به قله رسید و نفر آخر بعد از جمع کردن تمامی ثابتها در ساعت 18:30 بر روی قله بودند.
بعد از توقفی بسیار کوتاه و با توجه به اینکه در آستانه غروب خورشید بود، تیم بلافاصله شروع به فرود از مسیر نرمال قله کردند (با توجه شرایط برفی همچنن از کرامپون و کلنگ استفاده شد) و در ساعت 20 تا 20:10 تمامی اعضای تیم به محل کمپ حصارچال رسیدند و برنامه صعود پایان یافت.
24 ساعت سوم
گزارش در حل تکمیل است